بهبود حکمرانی آب زیرزمینی-سیزدهمین شماره فصلنامه گفت و گوی آب

توان محدود و مشخص زمین برای تامین نیازهای انسان، از یک طرف و رشد فزایندۀ تقاضا برای فعالیت‌های اقتصادی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم نیازمند مصرف این منابع است، تعارض بر سر منابع طبیعی مانند آب، خاک و ... را به صورت روزافزون گسترش داده و زمینه نزاعهای محلی، ملی و بین‌المللی را مستعدتر می‌کند و رقابت بر سر آن را بیشتر. در این شرایط مستعد برای تنش، رویکرد دیپلماسی آب برای رسیدن به همکاری و تعامل در بر سر آب به جای جنگ بر سر آب، متولد و مطرح می شود. 
دیپلماسی آب استفاده‌کنندگان آب را برای ایجاد زمینه‌هایی برای مذاکره و گفت و گوی برای تعیین قواعدی بر سر مدیریت منابع آب ترغیب و توانا می‌کند. بنابراین، دیپلماسی آب فرایندی است که تحت اقتدار و نظارت و با مشارکت و همکاری گروداران متعدد در سطوح مختلف محلی، ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی و چالش‌های متعدد، عمل می‌کند؛ بر راه‌حلهای خلاقانه و نوین به طیف وسیعی از مسائل آبی بر مبنای روش‌شناسی و یافته‌های علمی و در نظر گرفتن ملاحظات اجتماعی تمرکز دارد؛ 
مطالب این شماره فصلنامه گفت و گوی آب با موضوع ارجحیت مصرف آب در صنعت یا کشاورزی آغاز می شود. برندگان و بازندگان آب در بازار آب در تجربه کشور استرالیا در نوشتار بعدی ارزیابی می شود. سپس، قانون مدیریت پایدار منابع آب زیرزمینی کالیفرنیا معرفی می شود. خلاصه ای از چارچوب پیشنهادی اقدام برای بهبود حکمرانی آب زیرزمینی در نوشتار بعدی آورده می شود. در ادامه، تحلیل انتقادی مفهوم آب مجازی از منظر اقتصاد بین الملل پیش روی خوانندگان قرار می گیرد و در انتها هم واقعیت تجدیدناپذیری بخش اعظم منابع آب زیرزمینی تشریح می شود.