شکاف فزاینده میان عرضه و تقاضای آب و بروز پیامدهای روزافزون آن مانند خشکی پیکره‌های آبی، آلودگی منابع آب و افت مداوم سطح آب زیرزمینی، فرونشست زمین، خسارتهای اقتصادی ناشی از خشک شدن باغات و مزارع و تعارضات اجتماعی بطور روز افزونی گستره و عمق بیشتری پیدا می کند. رشد روز افزون و مهارنشده تقاضاها برای آب و خدمات مرتبط، بازتاب پندار نادرست و غیرواقعی در برنامه‌های توسعه است. این بینش، ضمن تحمیل هزینه های سنگین مالی و اقتصادی به جامعه، منابع آب و دیگر منابع پایه کشور را نیز از نظر کمی و کیفی با تهدیدهای جدیدی روبرو ساخته است. «رویکرد های عرضه گرا»ی دولت محور، جامعه را با میدان عملی محدودی روبروکرده است که روز به روز فروکاسته و تنگ تر می شود.
از طرف دیگر، چند وجهی بودن آب و پیوند آن با موضوعات مختلف چون امنیت غذایی، رفاء اجتماعی، خوداتکایی در تولید، ایجاد درآمد و اشتغال و کاهش فقر، مقابله با فساد، تامین آب بهداشتی و دفع اصولی فاضلاب ها، تامین حداقل نیازهای محیط زیستی و ملاحظات و خطرات هیدروپولیتکی و امنیت ملی، باعث شده که پیدا کردن و اجرای راهکارهای مقابله با مسئله آب به کنشی جمعی، زمانبر و دقیق نیازمند باشد. این شرایط نشان‌دهنده فرصت تاریخی ایران زمین برای عبور از تهدیدی است که زوال تمدن سرزمینی را هدف قرار داده است. این مهم اهمیت شناخت واقعیت‌ها و ابعاد مسئله در حوزه آب و ضرورت تغییر رویه‌ها و رویکردها در مقطع حساس تغییر دولت را دوچندان می‌سازد. 
با توجه به شروع به کار دولت دوازدهم و اهمیت تاریخی نحوه برخورد این دولت در تعدیل یا وخیم تر کردن شرایط بحران، چهار نهاد انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی وارتباطات، اندیشکده تدبیر آب ایران، انجمن جامعه شناسی ایران و خانه اندیشمندان علوم انسانی بر آن شدند تا در نشستی با عنوان «آب و رویکردهای نو در آستانه آغاز به کار دولت دوازدهم» در مورد مسائل مهم آبی کشور و رویکردها و راهکارهای قابل اتکا برای عبور از این گذار تاریخی و برخورد منطقی و هوشمندانه با مسئله آب در شرایط توسعه ای و اجتماعی، اقتصادی، هیدرولوژیکی و فرهنگی کنونی، به گفت و گو بنشینند. اهم مباحث مطرح شده در این نشست در قالب یک یادداشت سیاستی جمع بندی شده که علاقه مندان در ادامه می توانند به این یادداشت سیاستی دسترسی داشته باشند.